بیانیه ی کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی کُرد
خطاب به افکارعمومی جهان و ملت کُرد:
آنچه امروز زندانیان سیاسی و مدنی کُرد در زندان های رژیم با آن روبرو میباشند. مرگیست خاموش و بیصدا که نشان از خشم و کینه حاکمان قدرت پرستِ کُرد ستیزی میباشد. که خواهان شنیدن هیچ نوع صدای اعتراض آمیزی نیستند و همیشه منطقشان زندان - شکنجه و اعدام میباشد.
اگر دیروز زندانیان کٌرد هم صدا و باهم گرسنگی را همراه با تاریکی زندان در آمیختند. تا شاید صدای مظلومیت و اسارتشان را به گوش وجدانهای بیدار و آزاده برسانند. و اعتراضی باشد به تاریکی - شکنجه و طناب داری که هم بندشان (احسان ) را از آنان گرفت. و امیدی شود برای روشنائی – آزادی و فردای بدون مرگ.
ولی افسوس که امروز حاکمان شیطان صفتِ ملائک نما، جواب فریاد تظلم خواهیشان را به دستگاههای سرکوبگر قضائی و امنیتی استانها سپرده، به آنها قدرت مافوق دیوان عالی کشور را داده تا بند به بند و تبصره به تبصره قانون را در حقشان نقض نمایند. و برگ دیگری از تاریخ سیاهشان را در اذهان به ثبت برسانند. و اکنون جهان شاهد دو تا سه برابرشدن محکومیت زندانیان کُرد در زندانهای رژیم، تبعیدشان به نقاط دوردست، قطع ارتباطشان با دنیای بیرون و خودداری مراکز درمانی زندان از معالجه و درمانشان. و تهدید محکومان اعدامی به سرنوشت احسانها، می باشد. گویی عاملان و آمران قتل و عامهای زندانیان سیاسی در سال 67 دوباره در خلوت حضور به هم رسانده، جام خون سرکشیده، سرمست و جنونوار درپی تکرار تاریخ ننگینی که در آن خاورانهای زیادی را برپای دارند میباشند. ازین رو از (احسان) شروع و در پی جانهای آزاده دیگری از جمله (زینب) هستند تا به گمان باطلشان مدتی دیگر بر تاج و تختشان تکیه نمایند. اینجاست که اوج بیشرمی - پستی و ظلم را به جایی رسانده اند که در منبر، سنگ مظلومیت امام علی و امام حسینی که مظهر عدالت و آزادگی در تاریخ بشریت بوده اند را به سینه میزنند. و در تاریکی به زندانیان جدائی از جنسیتی که دارند، تجاوز و شدیدترین شکنجه های روحی - روانی و جسمی را بر آنان اعمال میکنند. و در آن سوی اتاق شکنجه و اعدام، اتاق دیگری را برای شهوترانی و عیش و نوش با همکاران خود تهیه تا هر روز کاری سخت را در آنجا به پایان برسانند. که رسوائی اخیر درزندان سنندج گویای این مدعا می باشد .
و امروز هم در مقابل پاره کردن تمثال خمینی که نمادی از ظلم - تحجر و استبداد میباشد. تمامی امکانات بیتالمال را بکاربسته و با فاجعه خواندن آن عزای عمومی اعلام، و چهره تاریک پرست و روشنائی ستیز خود را در ورای آن پنهان می نمایند تاعمق فاجعه و تراژدی که در زندانهای رژیم درحال به وقوع پیوستن است را از اذهان دور نمایند. ازین رو وجدانها باید بیش از پیش نگران و بیدار باشند. چون شاید فردائی و زندان باشد .اما زندانی نه…
لذا با ابراز نگرانی از وضعیت وخیم زندانیان سیاسی در زندانهای رژیم به عموم و زندانیان سیاسی و مدنی کٌرد به خصوص، از تمامی سازمانها - نهادها و مجامع حقوق بشری و تمام وجدان های بیدار در سراسر دنیا بخصوص ملت کُرد میخواهیم در مقطع حساس کنونی حمایت خود را از زندانیان سیاسی و مدنی کرد اعلام و مانع از وقوع فاجعه و تراژدی باشیم که در حال وقوع می باشد. به امید روزی که سیاهی زندان را به روشنائی تبدیل و لبخند شادی را بر لبان مادران زندانی نمایان سازیم. در خاتمه سلام و درود میفرستیم به روح مقاومت و استقامت زندانیان کُرد در زندانهای ایران - زندانیان زندان عدرای سوریه و تمامی زندانیان کُرد در زندانهای ترکیه.
کمیته دانشجوئی دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی کُرد
28 آذر 88
آنچه امروز زندانیان سیاسی و مدنی کُرد در زندان های رژیم با آن روبرو میباشند. مرگیست خاموش و بیصدا که نشان از خشم و کینه حاکمان قدرت پرستِ کُرد ستیزی میباشد. که خواهان شنیدن هیچ نوع صدای اعتراض آمیزی نیستند و همیشه منطقشان زندان - شکنجه و اعدام میباشد.
اگر دیروز زندانیان کٌرد هم صدا و باهم گرسنگی را همراه با تاریکی زندان در آمیختند. تا شاید صدای مظلومیت و اسارتشان را به گوش وجدانهای بیدار و آزاده برسانند. و اعتراضی باشد به تاریکی - شکنجه و طناب داری که هم بندشان (احسان ) را از آنان گرفت. و امیدی شود برای روشنائی – آزادی و فردای بدون مرگ.
ولی افسوس که امروز حاکمان شیطان صفتِ ملائک نما، جواب فریاد تظلم خواهیشان را به دستگاههای سرکوبگر قضائی و امنیتی استانها سپرده، به آنها قدرت مافوق دیوان عالی کشور را داده تا بند به بند و تبصره به تبصره قانون را در حقشان نقض نمایند. و برگ دیگری از تاریخ سیاهشان را در اذهان به ثبت برسانند. و اکنون جهان شاهد دو تا سه برابرشدن محکومیت زندانیان کُرد در زندانهای رژیم، تبعیدشان به نقاط دوردست، قطع ارتباطشان با دنیای بیرون و خودداری مراکز درمانی زندان از معالجه و درمانشان. و تهدید محکومان اعدامی به سرنوشت احسانها، می باشد. گویی عاملان و آمران قتل و عامهای زندانیان سیاسی در سال 67 دوباره در خلوت حضور به هم رسانده، جام خون سرکشیده، سرمست و جنونوار درپی تکرار تاریخ ننگینی که در آن خاورانهای زیادی را برپای دارند میباشند. ازین رو از (احسان) شروع و در پی جانهای آزاده دیگری از جمله (زینب) هستند تا به گمان باطلشان مدتی دیگر بر تاج و تختشان تکیه نمایند. اینجاست که اوج بیشرمی - پستی و ظلم را به جایی رسانده اند که در منبر، سنگ مظلومیت امام علی و امام حسینی که مظهر عدالت و آزادگی در تاریخ بشریت بوده اند را به سینه میزنند. و در تاریکی به زندانیان جدائی از جنسیتی که دارند، تجاوز و شدیدترین شکنجه های روحی - روانی و جسمی را بر آنان اعمال میکنند. و در آن سوی اتاق شکنجه و اعدام، اتاق دیگری را برای شهوترانی و عیش و نوش با همکاران خود تهیه تا هر روز کاری سخت را در آنجا به پایان برسانند. که رسوائی اخیر درزندان سنندج گویای این مدعا می باشد .
و امروز هم در مقابل پاره کردن تمثال خمینی که نمادی از ظلم - تحجر و استبداد میباشد. تمامی امکانات بیتالمال را بکاربسته و با فاجعه خواندن آن عزای عمومی اعلام، و چهره تاریک پرست و روشنائی ستیز خود را در ورای آن پنهان می نمایند تاعمق فاجعه و تراژدی که در زندانهای رژیم درحال به وقوع پیوستن است را از اذهان دور نمایند. ازین رو وجدانها باید بیش از پیش نگران و بیدار باشند. چون شاید فردائی و زندان باشد .اما زندانی نه…
لذا با ابراز نگرانی از وضعیت وخیم زندانیان سیاسی در زندانهای رژیم به عموم و زندانیان سیاسی و مدنی کٌرد به خصوص، از تمامی سازمانها - نهادها و مجامع حقوق بشری و تمام وجدان های بیدار در سراسر دنیا بخصوص ملت کُرد میخواهیم در مقطع حساس کنونی حمایت خود را از زندانیان سیاسی و مدنی کرد اعلام و مانع از وقوع فاجعه و تراژدی باشیم که در حال وقوع می باشد. به امید روزی که سیاهی زندان را به روشنائی تبدیل و لبخند شادی را بر لبان مادران زندانی نمایان سازیم. در خاتمه سلام و درود میفرستیم به روح مقاومت و استقامت زندانیان کُرد در زندانهای ایران - زندانیان زندان عدرای سوریه و تمامی زندانیان کُرد در زندانهای ترکیه.
کمیته دانشجوئی دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی کُرد
28 آذر 88