اتحاديه خانواده زندانيان كرد: اینجا کردستان است
اینجا کردستان است، فرزندانش در سیاه چاله های اطلاعات و زیر شکنجه های جان گداز جلادان جان میدهند و آینده سازانش بر سر جوخه های اعدام ثانیه های جان کاه را در پی بالا رفتن طناب دار شمارش میکنند.
مادران و پدرانش شام را تا به سحرگاه بیدار و در فکر دقایقی پیش از طلوع آفتاب و تصور آویخته شدن پیکر نازنین فرزندانشان بر طناب دار ، بغض در گلو ، اشک در چشم ، خشم در دل ، درد در جان و فریاد در سکوت هاشان دارند...
از کرستان سخن میگویم،
آنجا که سحرگاهانش با بوی خون آغاز و شبانگاهانش با صدای چکمه های نظامیان پایان می یابد و مسئولینش پرپر شدن گلها را در تاریک شبهای رنج و وحشت به تماشا نشسته اند...
طی شب هایی که گذشت شاهد مناظره ی کاندیداهای انتخابات دور دهم ریاست جمهوری بودیم.
چه بسیار سخن ها شنیدیم از شکست سیاست خارجه و فساد مالی و افشاگری و ...
اما دریغ از اشاره ای به حقوق پایمال شده ی فعالینی که به جرم هویت خواهی و حق طلبی در زندان های کردستان و ایران بلاتکلیف و یا در انتظاراجرای حکم اعدام ، جوانی و با ارزش ترین دوران عمرشان قربانی افکار متحجر و کهنه کینه ی دولت از ملت کرد میشود!
دیدیم که بازداشت گسترده ی کردستانیان و صدور احکام خودسرانه ی زندان و تبعید واعدام برای جوانان کرد از نظر هیچ یک از کاندیداها شایان اشاره ای چند کلمه ای هم نبود!! این به چه معناست؟
آیا قرار بر این است 4 سال دیگرحقوقمان پایمال شود؟!
آیا این فضایی که چند درجه ای با اختناق ماه پیش متفاوت است ، ساختگی است؟ و پس از انتخابات با ادامه ی سرکوب ها از ما پس گرفته خواهد شد؟!
آقایان کاندیدا!
ملت کرد با هشیاری بیش از پیش جریان انتخابات را دنبال میکند و با نکته سنجی خاصی در پی دست یابی به مطالباتش ، اظهارات و اعمال شما را مورد بررسی قرار میدهد.
آیا روابط و کینه های شخصی شما با اهمیت تر از بازداشت گسترده ی کردستانیان و صدور احکام غرض آمیز و کشتار فعالین سیاسی کرد است،که تمام وقت به برملا کردن فساد یکدیگر میپردازید؟
پیش از هر چیز تکلیف خود را روشن کنید که هدف از کاندید شدنتان چیست؟ احیای مملکت ورشکسته ی اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و جلوگیری از فروپاشی جامعه ویا مصادره ی قدرت و له کردن رقبا؟
ما مطالباتمان را رسما اعلام کردیم.
بعد از پیروزیتان در انتخابات،از شما عمل خواهیم خواست.
و شما موظف به پاسخگویی خواهید بود.
اتحادیه خانواده زندانیان کرد
مادران و پدرانش شام را تا به سحرگاه بیدار و در فکر دقایقی پیش از طلوع آفتاب و تصور آویخته شدن پیکر نازنین فرزندانشان بر طناب دار ، بغض در گلو ، اشک در چشم ، خشم در دل ، درد در جان و فریاد در سکوت هاشان دارند...
از کرستان سخن میگویم،
آنجا که سحرگاهانش با بوی خون آغاز و شبانگاهانش با صدای چکمه های نظامیان پایان می یابد و مسئولینش پرپر شدن گلها را در تاریک شبهای رنج و وحشت به تماشا نشسته اند...
طی شب هایی که گذشت شاهد مناظره ی کاندیداهای انتخابات دور دهم ریاست جمهوری بودیم.
چه بسیار سخن ها شنیدیم از شکست سیاست خارجه و فساد مالی و افشاگری و ...
اما دریغ از اشاره ای به حقوق پایمال شده ی فعالینی که به جرم هویت خواهی و حق طلبی در زندان های کردستان و ایران بلاتکلیف و یا در انتظاراجرای حکم اعدام ، جوانی و با ارزش ترین دوران عمرشان قربانی افکار متحجر و کهنه کینه ی دولت از ملت کرد میشود!
دیدیم که بازداشت گسترده ی کردستانیان و صدور احکام خودسرانه ی زندان و تبعید واعدام برای جوانان کرد از نظر هیچ یک از کاندیداها شایان اشاره ای چند کلمه ای هم نبود!! این به چه معناست؟
آیا قرار بر این است 4 سال دیگرحقوقمان پایمال شود؟!
آیا این فضایی که چند درجه ای با اختناق ماه پیش متفاوت است ، ساختگی است؟ و پس از انتخابات با ادامه ی سرکوب ها از ما پس گرفته خواهد شد؟!
آقایان کاندیدا!
ملت کرد با هشیاری بیش از پیش جریان انتخابات را دنبال میکند و با نکته سنجی خاصی در پی دست یابی به مطالباتش ، اظهارات و اعمال شما را مورد بررسی قرار میدهد.
آیا روابط و کینه های شخصی شما با اهمیت تر از بازداشت گسترده ی کردستانیان و صدور احکام غرض آمیز و کشتار فعالین سیاسی کرد است،که تمام وقت به برملا کردن فساد یکدیگر میپردازید؟
پیش از هر چیز تکلیف خود را روشن کنید که هدف از کاندید شدنتان چیست؟ احیای مملکت ورشکسته ی اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و جلوگیری از فروپاشی جامعه ویا مصادره ی قدرت و له کردن رقبا؟
ما مطالباتمان را رسما اعلام کردیم.
بعد از پیروزیتان در انتخابات،از شما عمل خواهیم خواست.
و شما موظف به پاسخگویی خواهید بود.
اتحادیه خانواده زندانیان کرد